அழகு தான்

பக்கத்து வீட்டு தேவதை

பார்ப்பதற்கு அழகு தான்

பட்டாம்பூச்சி சிறகுகள்

பறக்க பறக்க அழகு தான்


உயிரை கொல்லும் பசியிலே

உணவு இருந்தால் அழகு தான்

உண்மை சொல்ல துனிந்தவன்

ஊமை என்றால் அழகு தான்


காதல் உள்ள மனதிலே

கவிதை சொன்னால் அழகு தான்

களவு என்னும் தொழிலிலே

கள்வர் எல்லாம் அழகு தான்


ஆழிப் பெரும் அலையிலே

அலையும் மீன்கள் அழகு தான்

ஆடை அது பாலிலே

அடியில் இருந்தால் அழகு தான்


கவிதை புனைந்த என்னிடம்

கருத்தை சொன்னால் அழகு தான்

கவிஞர் இவன் எனக் கூறி

கற்களை வீசினால் அழகுதான்

வேண்டாம் வேண்டாம்

காதல் காதல்

அது கனவிலும் வேண்டாம்

கண்களின் உறக்கம்

அது பறித்திடும் வேண்டாம்


பதுமைகள் பேசும்

அந்த முதுமைகள் வேண்டாம்

பொய்கள் பேசும்

அந்த உண்மைகள் வேண்டாம்


கவிதைப் புணையும்

அந்த சிந்தனை வேண்டாம்

கற்பனை உலகில்

அந்த தவிப்புகள் வேண்டாம்


கல்லறை கண்களில்

அவள் மிரட்டலும் வேண்டாம்

நண்பனை மறந்திடும்

இந்த காதலும் வேண்டாம்

விருப்பம் இல்லை

இந்த பூமியே பொய் தானடி

நீ இல்லையேல் நான் ஏதடி

அந்த புவி அதனின் ஈர்ப்பதனை

மரம் செடிகள் மதிப்பதில்லை

மேலோங்கியே வளர்ந்தன

என் காதலைப் போல


உறவதினில் நாட்டம் இல்லை

பணம் பொருளை எதிர்பார்க்கும்

மதம் அதனை மதிப்பதில்லை

காதல் எனும் கடவுளால்


கனவு காண விரும்பவில்லை

தூக்கம் அதை தருவதால்

கைபேசியில் விருப்பமில்லை

உன் முகம் காட்ட மறுப்பதால்


இரவதினில் விருப்பம் இல்லை

நீ உறங்கச் செல்வதால்

மின் தடையில் விருப்பமில்லை

உன் கனவை கலைப்பதால்

காதல் சொல்ல விருப்பமில்லை

தினம் தினம் நீ மறுப்பதால்………..!

நான் அவள் மாமன் அல்ல

காதல் அது

கண்கள் அதை

கைது செய்தது

ஓடி வந்து கேட்கும் முன்னே

என் நெஞ்சை கொய்தது


என் காதல்

அதை உன்னிடமே

நான் தந்தேன்

இனி உறக்கமில்லை என் கனவதிலும்

இதயம் இடம் மாறியதால்


தாயின் சாடலால்

கேட்கும் கீதமதை

மாற்றும் இசையாய்

உன் தேகம் அது பாடும்

கீதம் அதை கேட்டேன்


நீ பேசும்

வார்த்தை எல்லாம்

கவிதைகள் ஆவதால்

கவியரசும் என்னிடம் புலம்பி நின்றான்

நீ பேசுவதை நிறுத்தச் சொல்லி


மெட்டி ஒலி

கால்கள் அதில்

கேட்க ஆசை என்றேன்

மாதம் தள்ளி மாமனுடன்

மணம் முடிந்தால் ஒலி கேட்கும் என்றாள்.!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

அறியாமையின் ஆசை

மழை துளியின் ஓசை

காதில் விழ ஆசை

குளிர் தந்திடும் காற்று

என் தேகம் தொட ஆசை

என் ஆசை நடந்திடவே

கல்லாகிய கடவுளிடம் சென்றேன்

என் ஆசை அதை சொன்னேன்

சில தினங்கள் சென்றதும்

பூசை அது நடந்தது

மழை அதனை வேண்டி

அன்று தெரிய வந்தது

இறைவன் செவி மந்தமே

பூசாரியின் செவி கூர்மை என்று

அன்று இரவே

கடவுள் அவன்

கனவில் வந்தான்

நான் சற்று உரக்கவே பேசினேன்

அவன் மெதுவாக சொன்னான்

“மழை என்  Department இல்ல

நீ போய் இவன பாரு”

என்று மற்றும் ஒரு

கோவிலுக்கு வழியை சொன்னான்

அன்று விடிந்ததும்

அந்த கோவிலின் வழி

நினைவில் இருந்தது

விரைவாக சென்று சேர்ந்தேன்

பாதி அழிந்த நிலையில்

ஒரு காடு தெரிந்தது

கோவிலின் சுவடு எதுவும் இல்லை

இருந்தும் அழைத்தேன் மழைக் கடவுளை

என்ன வேண்டும் என்றான்

கண்ணில் படாமலே

மழை வேண்டும் என்றேன்

“Stock இல்லை என்றான்”

விடவில்லை நான்

காற்றாவது வேண்டும் என்றேன்

கவிதை சொன்னான்

“வெட்டப்படுவது நாங்கள்

குட்டப்படுவது நீங்கள்

வெட்டுவதை நிறுத்துங்கள்

கொட்டுகிறேன் மழையாய்”

அப்போது உணர்ந்தேன்

 
என்னிடம் பேசியது

 
வெட்டப்பட்ட மரங்கள் என்று

காஞ்சிபுரம்

வாரத்தின் முதல் நாள்

அலுவலகம் செல்ல

அவசரமாய் தயாராகி

சாப்பிடும் வேளையில்

நினைவில் வரும் கோவில் (காஞ்சிபுரம்) இட்லி

உணவகத்தை நாடிச் செல்ல தூண்டும்


பேருந்து நிலையம் செல்ல

மிதிவண்டியை அதிவேகமாய் இயக்கும் போது

வழி எங்கும் கோவில்கள்

வேகத்தடையாய் வந்து நிற்க்கும்

விட்டு செல்ல மனம் இன்றி

சற்றே நின்று வணங்கிச் செல்வேன்


பேருந்து ராஜ வீதிகளை கடக்கும் போது

கண்ணில் பளிச்சென தென்படும்

கலை நயம் மிக்க ராஜகோபுரங்கள்

பெருமை அடைய செய்யும்

இந்த கோவில் நகரத்தில்

நான் பிறந்ததை எண்ணி


இந்த கோவில் நகரத்தின்

எல்லையை கடக்கும் போது

மனம் சற்று கலங்கத் தான் செய்யும்

அறிஞர் அண்ணாவின் நினைவு தூன் கண்டு

இருந்தும் பெருமை தான் எனக்கு

அவரை போல் முதல்வரை

இந்த நாட்டுக்கு தந்தது

என் காஞ்சிபுரம் தானே......!

காதல் வாசம்

உன் தேகம் தாலாட்ட

நெஞ்சம் தேன் ஊட்ட

மொய்க்கும் வண்டாக மாறினேன்

உயிர் பூவை எங்கெங்கும் தேடினேன்


உயிர் பூவை தொலைத்தேனே

காதல் மறந்தேனே

பூமி இரண்டானது

என் காதல் துண்டானது


பூக்கும் பூக்களுக்கு

வாசம் கொண்டு வரும்

சிறு வண்டு அதன் மேல்

கொண்ட காதல் தான்


இந்த பெரிய பூமிதனில்

பூக்கள் கொண்டு வரும்

வாசம் இங்கு பல ஆயிரங்கள்

உன் வாசம் தேடி வந்து

வண்டாய் அலைகின்றேன்

என் காதல் பெற்று

நீ வாசம் தருவாயா


இந்த பூமி சிறிது தான்

நம் காதல் பெரிது தான்

தேடி வருவாயா – மாற்றாய்

என்னை தேட விடுவாயா……!

மின்னியல் காதல்

என் அன்பே

நீ ஒரு மின் சுற்றா

நான் வரவா

இனி நான் மின்சாரம்


அடி பெண்ணே

நீ என்ன மின்தடையா

நான் வரவா

இனி நான் காற்றாலை


கொடி மலரே

நீ என்ன மின்னேற்றமா

நான் வரவா

இனி நான் மின்தேக்கி


துளி நீரே

நீ என்ன மின் புலமா

நான் வரவா

இனி நான் இடிதாங்கி


சிறு துகளே

நீ என்ன அணு உலையா

நான் வரவா

இனி நான் யுரேனியம்


சுடும் காற்றே

நீ என்ன கரும் புகையா

நான் வரவா

இனி நான் மின்னோடி…..!

தாலாட்டு

சின்ன சின்ன கண்ணுக்குள்ள

நித்தம் நித்தம் நித்திரையை

கொண்டு வந்து சேர்க்க தானே ஆசை


அந்த வானம் வந்து

உன் முகத்தை பாத்துப்புட்டு

வெண்ணிலவே வேணாமுன்னு போகும்

நிலா சோறு ஊட்டிடவே

அந்த வெண்ணிலவு

வேணும் நீயும் தூங்கு

கண்ண மூடி தூங்கு


குட்டி குட்டி எறும்பெல்லாம்

உன்ன சுத்தி நின்னுகிட்டு

கண்ணா மூச்சி ஆட தானே ஏங்கும்

அதன் அம்மா வந்து தேடிடுமே

சிட்டெறும்பு வீடு போகனுமே

நீயும் கொஞ்சம் கண்ண மூடி தூங்கு


ஊரில் உள்ள காத்து எல்லாம்

உன்ன தேடி வந்துடுது

நீ தூங்கலன்னு சேதி ஒன்ன கேட்டு

காற்றாலை அது நின்னுடுச்சே

காத்து இங்க வந்ததால

மின் விசிறி இரவில் ஓடனுமே

நீயும் கொஞ்சம் கண்ண மூடி தூங்கு…….!

என் தந்தை

பூமி சற்று சிறிதுதான்

கடலும் இங்கு குட்டைதான்

ககோளம் கூட நுண்மை தான்

என் தந்தை அன்பு காட்டினால்

 

சின்ன சின்ன தவறுகள்

சிறு வயதில் நான் செய்திட

என்னை சாட மனமின்றி

தாயை சாடி சென்றிடுவார்

வீட்டில் செய்யும் பண்டங்களை

ருசி பார்க்க கூட தவறிடுவார்

பிடிக்கவில்லை என்று அல்ல

எனக்கு பிடிக்கும் என்பதால்

பொங்கல் தீபாவளி நாட்களில்

சராசரி இன்பத்தை கூட

எனது தந்தை அடைய மாட்டார்

புத்தாடை பட்டாசு எனக்கு

புது பனியனை மட்டும்

வாங்கி கொள்வார் தனக்கு

பத்தாவது தேர்வில்

நல்ல பதிப்பெண் எனக்கு

என்னை விட

என் தந்தை அடைந்த

இன்பத்திற்கு அளவே இல்லை

இப்படிப்பட்ட என் தந்தையை

அவர் இனி வாழும் நாட்களில்

இன்பத்தை மட்டுமே நான் கொடுக்க

இந்த கடவுளிடம் வேண்டிக் கொள்கிறேன்.....!

போர் வீரன்

காலம் காலம் சென்று

எம் மக்கள் உறங்கும் போதும்

அந்த கனவிலும் கூட

என் நாட்டில் அமைதி நிலைத்திட வேண்டும்



போர் அது புணரும் போதும்

கைகளில் ஆயுதம் ஏந்தி

எதிரியை வீழ்த்திடும் போதும்

என் மக்கள் என்னிடம் வந்து

போர் நடந்ததா என்று வினவிட வேண்டும்



நரகத்தின் பிடியில் சிக்கி

சொர்கம் அழிந்திடும் போதும்

கடவுள்கள் கூடி பேசி

உயிரை காத்திட வேண்டி

என் நாட்டில் தஞ்சம் அடைந்திட வேண்டும்



தாயிடம் பாசம் கொண்டு

அவள் முகத்தை ஒருமுறை பார்க்க

விடுப்பில் சொந்த ஊர் சென்று

அவள் முன்னே நின்றிடும் போது

ஏன் வந்தாய் என்று சாடிட வேண்டும் ........!